நாணயம் இல்லாத நாணயம்

கடை தெருவில் காய்கறி வாங்கும் போது  பொருளின் மதிப்பிற்கு மேல் ஐந்து ரூபாயோ அல்லது பத்து ரூபாயோ அதிகம் வைத்து விற்றால் அதற்காக அரை மணி நேரம் வாதாடும் நாம், வாழ்நாள் முழுதும் உபயோக படுத்தும் பணத்தின் மதிப்பு நம் கண்ணுக்கு தெரியாமல் யாரால் எவ்வாறு பல மடங்கு குறைக்க படுகிறது என்றோ? நம் உழைப்பு நாளுக்கு நாள் எவ்வாறு மலிவாக்க படுகிறது என்பது பற்றியோ சிந்திப்பதில்லை.நம்மில் சிலர் அரசு பணத்தை வெளியிடும் போது, அதற்கு ஈடாக தங்கத்தை வைத்து கொண்டு வெளியிடுவதாக நினைக்கலாம். அதாவது  பொருளாதாரம் சார்ந்து பார்த்தால் அதை வலிமையான பணம் என்று கூறுவர். ஆனால் உண்மையில் பெரும்பான்மையான பணம் வெளியிடுவது கடனின் அடிப்படையில் தான் என்றால் உங்களுக்கு ஆச்சர்யமாக இருக்கும். நேர்மையற்ற அரசாங்கத்தின் கையில் இந்த கடன் அடிப்படையிலான பணம்  என்னும் ஆயுதம் கிடைத்தால் என்ன  நடக்கும் என்பதை தான் இந்தியா கடந்த சில வருடங்களாக பார்த்து கொண்டுள்ளது..பணவீக்கம் என்ற பெயரில் இந்த தலைமுறையினரின் வாழ்க்கை தரத்தை சீரழிக்கவும், வரைமுறையற்ற கடன் என்ற பெயரில் வருங்கால  சந்ததியினரை அடிமை சமூகமாகவும் மாற்றவும் கூடிய சாத்திய கூறுகளை நாம் இப்போது காண்கிறோம்.

வரவு எட்டணா! செலவு பத்தணா!

ஒவ்வொரு வீடு மற்றும் அலுவலங்களில் உள்ளது போல் தான் நாட்டிற்கும் வரவு மற்றும் செலவு உண்டு. நாட்டிற்கு வரவாக வரி , பொது சொத்துகளிலிருந்து (இயற்கை வளம் மற்றும் பொதுத்துறை நிறுவனங்கள்) வருமானம் என பல  வகைகளில் வருமானம் வருகிறது. அரசு ஊழியர்கள் சம்பளம், அடிப்படை கட்டுமான வளர்ச்சி, வளர்ச்சி திட்டங்கள்,  மானியங்கள், ராணுவ தளவாடங்கள் இறக்குமதி, இலவச திட்டங்கள் என பல வகையிலான செலவீனங்கள் உள்ளன.வரவு மற்றும் செலவை திட்டமிட ஒவ்வொரு அரசாங்கமும் நிதி நிலை அறிக்கையை தாக்கல் செய்கின்றனர். வரவை விட செலவு அதிகமாகும் போது கடன் வாங்க வேண்டியுள்ளது. நம்முடைய வீட்டு பட்ஜெட் என்றால் நாம் வாங்கும் கடனை நாம் திரும்ப செலுத்தியாக வேண்டும் என்று ஒரு முறைக்கு பல முறை யோசித்து செலவு செய்வோம்.ஆனால் அரசில் இருப்பவர்களுக்கோ, எவ்வளவு கடன் வாங்கினாலும் ஆட்சியாளர்களுக்கு எந்த பாதிப்பும் ஏற்பட போகாததால் பொறுப்பற்ற முறையில் கடன் வாங்கி குவிக்கிறார்கள்.

கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் அரசின் வரவு செலவு கணக்கு பற்றி பார்ப்போம். பொதுவாக கடன் வாங்க "விரலுக்கு ஏற்ற வீக்கம் வேண்டும்" என்று சொல்வார்கள். அது போல நாட்டின் பொருளாதார வளத்திற்கு ஏற்றவாறு   கடன் வாங்க வேண்டும். எனவே அரசின் நிதி பற்றாகுறை அந்த நாட்டின் ஒட்டு மொத்த உற்பத்தியின் மதிப்பில் (GDP) எத்தனை சதம் உள்ளது என்று பார்த்தால் அது வாங்கிய கடன் எவ்வளவு என்று புரிய வரும்.. கடந்த ஆறு ஐந்து வருடங்களில் அரசின் பற்றாக்குறை நாட்டின் ஒட்டு மொத்த வளர்ச்சியில் சுமார் ஆறு சதவித அளவில் உள்ளது..நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சியை நம்பி பற்றாக்குறையை அதிகரித்து கொண்டே செல்லும் அரசாங்கம், நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச்சி குறைந்தால் அதற்கு ஏற்றவாறு செலவீனங்களை குறைப்பது இல்லை. அது மிக பெரிய கடன் சுமைக்கு இட்டு செல்கிறது.. அது மட்டுமன்றி நாட்டின் பொருளாதாரமும் வரி வருவாயும் அதிகரிக்கும் போது, அந்த அதிக வருமானத்தை கொண்டு  கடனை அடைக்காமல், புதிய கடனின் அளவை மட்டுமே அதிகரித்து கொண்டே செல்கின்றனர்.

இந்த கடனின் அளவை அறிந்து கொள்ள மற்றொரு அளவீட்டை பார்ப்போம்.கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் வருமானத்தை விட எத்தனை சதவீதம் அதிகம் செலவு செய்திருக்கிறார்கள் என்று மேலே உள்ள வரை படம் விளக்குகிறது. அதாவது 2010ம் ஆண்டு வருமனம் 100 ரூபாய் என்றால் செலவு 173 ரூபாய் செய்துள்ளது அரசு. 2008 ம் ஆண்டு வாக்கில் மேற்கத்தைய நாடுகளில் ஏற்பட்ட பொருளாதார வீழ்ச்சி இல்லாமலேயே இந்த செலவீனங்கள் என்றால் நாடு எங்கு செல்கிறது என்று நினைத்து பாருங்கள்.

அன்னிய செலாவணி சமசீரற்ற நிலை

அரசாங்கத்தின் வரவு செலவு மற்றும் பற்றாக்குறையை பார்த்தோம். அடுத்து ஒட்டு மொத்த நாட்டின் நிலையை பார்ப்போம். ஒவ்வொரு நாடும் தனக்கு தேவையான பொருளை இறக்குமதியும், பிற நாடுகளுக்கு தேவையான பொருளை ஏற்றுமதியும் செய்கிறது. இந்த வரவு செலவிலும் ஒரு சம நிலை வேண்டும். ஆனால் இந்தியாவை பொருத்தவரை அங்கும் ஒரு சமமற்ற நிலை நிலவுகிறது.

  கீழே உள்ள வரை படம் , இந்தியாவின் ஏற்றுமதி - இறக்குமதி பற்றாக்குறையை மொத்த் உற்பத்தி திறனுடன் ஒப்பிட்டு காட்டுகிறது.

இதற்கு பெட்ரோல் விலையேற்றம், மக்களுக்கு இந்திய ரூபாயின் மீதான நம்பிக்கை இழப்பு (தங்க இறக்குமதி), ஏற்றுமதி வளர்ச்சி குறைவு போன்றவை முக்கிய காரணம்.இந்த பற்றாக்குறை பணத்தை பெரும்பான்மையாக டாலரில் ஈடு செய்ய வேண்டும் என்பது குறிப்பிடதக்கது.

அரசாங்கத்தின் பொருளாதார அணுகுண்டு

அரசங்கம் தன் பட்ஜெட் பற்றாகுறையை தீர்க்க கடன் வாங்குகிறது. சந்தையில் பல்வேறு வகையான பத்திரங்கள் மற்றும் வேறு பல பொருளாதார சாதனங்கள் கொண்டு கடன் வாங்குகிறது. பரஸ்பர நிதி நிறுவனங்கள், காப்பீட்டு நிறுவனங்கள், வங்கிகள்  மற்றும் பல முதலீட்டு நிறுவனங்கள் இந்த கடனை வாங்குகின்றன. இந்த கடன் பத்திரங்கள் சந்தையில் பிற பொருளாதார சாதனங்கள் போல் விற்க படும். இந்த கடன் பத்திரத்திற்கு அரசு வட்டி செலுத்த வேண்டும்.

 பல லட்சம் கோடி கடனை அரசாங்கம் பொது சந்தையில் வாங்கும் போது அங்கு முதலீடு செய்பவர்களின் மொத்த பணமும் அரசாங்கத்துக்கு போக வாய்ப்பு உள்ளது. அது மட்டுமன்றி முதலீட்டிற்கு தயாராக  உள்ள பணத்தின் அளவு மிக குறைவாகவும், முதலீட்டை ஈர்க்கும் கடனின்  அளவு மிக அதிகமாகவும் ஆகும் போது தேவை - அளிப்பு (Demand - Supply) இடையே ஒரு சமசீரற்ற தன்மை ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது. அதன் விளைவாக அரசங்கம் வாங்கும் கடனுக்கு வட்டி அதிக அளவு செலுத்த வேண்டி இருக்கும். ஒவ்வொரு வருடமும் அரசு தனது கடனுக்கான வட்டிக்கு அதிகம் செலவு செய்ய வேண்டி வந்தால், வரும் காலத்தில் பட்ஜெட்டின் போது அரசுக்கு செலவிட கிடைக்கும் பணத்தின் அளவு பெருமளவு குறையும்.அது மட்டுமின்றி அரசாங்கமே தன்னுடைய கடனுக்காக சந்தையில் இருக்கும் பெரும்பாலான பணத்தை எடுத்துவிட்டால், தனது தேவைக்கு கடன் வாங்கும் பிற தனியார் துறை நிறுவனங்கள் பெரும் பாதிப்புக்கு உள்ளாவார்கள். அவர்களின் வட்டி விகிதம் கட்டுபடியாகாத அளவிலோ அல்லது கடனே கிடைக்காமல் போகவோ வாய்ப்புள்ளது. எனவே அரசு தனது கடனுக்கான ஆதாரத்திற்கு வேறு ஆதாரத்தை பார்க்க வேண்டியுள்ளது.

அங்குதான் பிரச்சனையின் பரிமாணம் மிக பெரிய அளவில் அதிகரிக்கிறது. நமக்கு கடன் வாங்க மற்றும் பிற பொருளாதார பரிவர்த்தனைகள் செய்ய வங்கியாளர்கள் இருப்பது போல் அரசங்கத்துக்கும், நாட்டிற்கும்   ஒரு வங்கி உள்ளது. அது தான் இந்திய ரிசர்வ் வங்கி. அது நாட்டின் பண புழக்கம், பண வீக்கம், வட்டிவிகிதம், வங்கித்துறை மற்றும் நாணய மாற்று விகிதம் போன்றவற்றை கட்டுபடுத்துகிறது. இந்த நிறுவனத்துக்கு உள்ள மிக பெரிய அதிகாரம், பணத்தை தானே அச்சடிக்கலாம்.இது போல அரசாங்கம் கட்டுக்கடங்கா கடன் பிரச்ச்னையை ஏற்படுத்தும் போது மத்திய ரிசர்வ் வங்கி தன் செயல்பாட்டை தொடங்க ஆரம்பிக்கும். திறந்த சந்தை பரிவர்த்தனை (Open Market Operation) மூலம் சந்தையில் உள்ள அரசாங்க கடன் பத்திரங்களை வாங்க ஆரம்பிக்கும். இதற்கு ஆங்கிலத்தில் Quanitative Easing என்று சொல்வார்கள். அரசாங்கத்தின் கடனை காப்பீட்டு நிறுவனங்கள் வாங்கும் போது மக்கள் காப்பீடு செய்வதற்கு மாதா மாதாம் கொடுக்கும் பணத்திலிருந்து வாங்குவார்கள். மற்ற பரஸ்பர நிதி நிறுவனங்கள் தனது முதலீட்டாளர்களின் பணத்தை கொண்டு வாங்கும். மிக பெரிய கடனை வாங்கும் அளவு பணம் மத்திய ரிசர்வ் வங்கிக்கு எப்படி வரும் என்று யோசிக்கிறீர்களா?கடனை வாங்க  பணத்தை பெற ரிசர்வ் வங்கி  கடின படவில்லை. தாங்களே அச்சிட்டு கொள்ளலாம். அது தற்போதைய கம்ப்யூட்டர் யுகத்தில் அச்சிட பேப்பருக்கு கூட செலவு செய்ய வேண்டியதில்லை. கணிணி மென் பொருளில் ஒரு சில என்ட்ரிக்கள் போட்டால் மட்டும் போதும்! பணம் தயாராகி விடும்.

கடந்த ஐந்தாண்டுகளில் ரிசர்வ் வங்கி இது போல் உற்பத்தி செய்த பணத்தை பார்ப்போம். மேலே உள்ள வரை படத்தை பார்த்தால் அரசின் கடனில் எந்த அளவு பணத்தை புதிதாக அச்சிடுவதன் மூலம்  பெற்றுள்ளது என்று தெரியும். சராசரியாக அரசு தனது செலவில் சுமார்  25 சதவீதத்தை புதிதாக அச்சடிப்பதன் மூலம் பெற்றுள்ளது. பணத்தை  உருவாக்குவது எவ்வளவு எளிதாக இருக்கிறதே. ரிசர்வ் வங்கி பேசாமல் பணத்தை அதிக அளவு அச்சடித்து அனைவருக்கும் மாதா மாதம் கொடுத்தால் வறுமையே இருக்காதே என்று நினைக்க தோன்றும். உண்மையில் பார்த்தால் தற்போது பணமும் சந்தையில் ஒரு வித விலைபொருள் தான். எப்போது எல்லாம் பெரிய அளவில் புதிய பணம் சந்தையில் புழங்க விட படுகிறதோ அப்பொழுதெல்லாம் சந்தையில் உள்ள பணத்தின் மதிப்பு குறைய வாய்ப்புள்ளது.இது பணத்தின் மதிப்பை குறைத்து பணவீக்கத்தின் அளவை அதிகரிக்கும். இதனால் ஏற்படும் விளைவுகளை பற்றி பார்ப்போம்.

எங்கே போகும் பாதை?
பெரிய அளவிலான பற்றாக்குறை பட்ஜெட்டினால் பல தீமைகள் உள்ளன.

1.  ஒவ்வொரு ஆண்டும் அரசின் கடன் அதிகரித்து கொண்டே வரும் போது அந்த கடனுக்கு வட்டியாக தர வேண்டிய பணத்தின் மதிப்பும் அதிகரித்து கொண்டே வரும். வரும் ஆண்டுகளில் புதிய பட்ஜெட் போடும் போது அரசு தனது வருவாயில் பெரும் பகுதியை வட்டிக்கே செலவிட வேண்டி வரும். அதன் விளைவாக அடிப்படை கட்டுமானத்திற்கான வளர்ச்சி, வறுமை ஒழிப்பு, அடிப்படை தேவைகளுக்கான மானியம் போன்றவற்றிற்கு செலவிட பட கூடிய பணத்தின் மதிப்பு குறைந்து நாட்டின் வளர்ச்சியும், மக்களின் வாழ்க்கை தரமும் பாதிக்க பட வாய்ப்புள்ளது. அதாவது நமது சந்ததியினர் நமது கடனை சுமக்க வேண்டிய நிலை ஏற்படுகிறது.

2. ஏற்றுமதி - இறக்குமதியில் பற்றாக்குறை ஏற்படும் போது அதை டாலர் மற்றும் பிற அன்னிய செலாவணிகள் கொண்டு தான் சரிகட்ட முடியும். இந்த சமநிலை மிக மோசாமாக போகும் போதும், அதே நேரத்தில் நாட்டின் வளர்ச்சி வீதத்தில் தளர்ச்சி ஏற்படும் போது நாட்டின் நாணயத்தின் மேலிருக்கும் நம்பிக்கை குறைகிறது. அது ரூபாயின் மதிப்பில் வீழ்ச்சியை ஏற்படுத்த வல்லது. ரிசர்வ் வங்கி அந்த தாக்கத்தை குறுகிய காலத்துக்கு தடுக்க முடியும் என்றாலும் நீண்ட காலத்தில் அது மிக மோசமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்த வல்லது
அந்த பற்றாக்குறையை சரி செய்ய வெளிநாட்டு மூலதனங்களை ஈர்க்க வேண்டியது அவசியாமாகிறது. அப்போது போட படும் கடுமையான நிபந்தனைகளால் உள் நாட்டு தொழில் பாதிக்க வாய்ப்புள்ளது. அரசும் காலத்தின் கட்டாயமாக அதை ஏற்று கொள்ள வேண்டி வரலாம்.
 

3. மேலை நாடுகளை போலில்லாமல் இந்தியாவிற்கு  வறுமை ஒழிப்பு, மிகுந்த மானிய சுமை போன்ற பல சவால்கள் உள்ளன. ஆனால் அதே போல் வருமானத்திற்கான வழிகளும் பல உள்ளன. நிலக்கரி, பெட்ரொல் போன்றல் இயற்கை வளங்கள் மற்றும் தொலைதொடர்பு  ஸ்பெக்ட்ரம் போன்றவற்றை நியாயமான முறையில் ஏலத்தில் விட்டாலே அதிக வருவாய் ஈட்டமுடியும். ஆனால் ஊழல் அரசியல்வாதிகள் மற்றும் நாட்டை கட்டு படுத்தும் மிக பெரிய நிறுவனங்களின் ஏக போக உரிமையால் பல்லாயிரம் கோடி பணத்தை அரசு இழக்கிறது. அது மட்டுமன்றி நியாயமற்ற வரி விலக்கு மற்றும் பிற ஊழல்களால் ஏற்படும் வருவாய் இழப்பு கணக்கிலடங்கா. ஓட்டுக்காக அரசியல் கட்சிகள் நடை முறைபடுத்தும் மலிவான தேவையற்ற இலவச திட்டங்கள் இந்த பற்றாக்குறையை மேலும் அதிகமாக்குகின்றன.ஆனால் ஊழலையும், லஞ்சத்தையும் கட்டு படுத்தாமல் அரசு பட்ஜெட் பற்றாகுறையை காரணம் காட்டி வளர்ச்சி திட்டங்களையும், அடிப்படை மானியங்களையும், கல்வி மற்றும் சுகாரத்துக்கு செலவிடும் பணத்தை குறைத்து நாட்டின் ஒட்டு மொத்த வளர்ச்சியை பாதிக்க செய்வது தொடர்கதை ஆக வருகிறது.

4.  அரசு புதிதாக உற்பத்தி செய்யும் பணம் ஒழுங்காக நாட்டின் உற்பத்தி  பெருக்கத்திற்கு உதவினால் அது நாட்டின் வளர்ச்சிக்கு உதவும். அரசு செலவிடும் பணத்தில் பெரும்பான்மையான பகுதி உற்பத்தியை பெருக்கும் வகையில் செலவிட படுவதில்லை. அதன் விளைவு சந்தையில் குறைவான பொருளும் அதிக அளவு பணமும் இருக்கிறது. அது நாட்டில் பணவீக்கத்தை அதிக படுத்துகிறது. அதனால் பணத்தின் மதிப்பு குறைகிறது. கடந்த சில வருடங்களாக நாட்டில் உள்ள பணபுழக்கத்தையும், நாட்டின் ஒட்டு மொத்த உற்பத்தியையும் கீழே உள்ள வரைபடம் காட்டுகிறது.

ஆதாரம்- Equitymaster.com

ஒட்டு மொத்த பொருளாதார வளர்ச்சி அடிப்படையற்ற இந்த வீக்கத்தினால் மக்களின் வாழ்க்கை தரம் குறைகிறது. ஓய்வு கால தேவைக்காக சிறுக சிறுக சேமித்து காப்பீடு மற்றும் பிற வகையில் முதலீடு செய்யும் மக்கள் தங்கள் ஓய்வு காலத்தில் தாம் சேமித்த பணத்தின் மதிப்பு குறைந்து அடிப்படை தேவைக்கு செலவிடுவதே கடினம் என்ற நிலை அடைவர்.

நாட்டிற்கு  பொருளாதார ரீதியாக மாபெரும் வீழ்ச்சியையும், இன்றைய மற்றும் நாளைய சமுதாய மக்களின் வாழ்க்கை தரத்தை சீரழிக்கும் இந்த பற்றாக்குறை பிரச்சனை இன்றுவரை முக்கிய பிரச்ச்னையாக எந்த ஒரு  பிரதான அரசியல் கட்சியும் எடுத்து செல்லாதது கவலை அளிக்க கூடியதாக உள்ளது.

சிறகு இதழில் வெளிவந்த கட்டுரை.

நாணயம் இல்லாத நாணயம்

நாணயம் இல்லாத நாணயம் – பகுதி 2

Genetically Modified சோளமும் கேன்சரும் - ஆய்வு கட்டுரையை திரும்ப பெற்ற பத்திரிக்கை!

மான்சாண்டோ நிறுவனம் ரவுண்ட் அப் என்ற களைகொல்லி மருந்தை பல காலமாக விற்பனை செய்கிறது. இந்த களை கொல்லி மிகவும் சக்தி வாய்ந்தது. பெரும்பாலான களைசெடிகளை இந்த களைகொல்லி அழித்துவிடும். முக்கியமாக பல புல் வகைகளை அழிப்பதால்  விவசாயிகளிடமும் பிரபலமானது. ரேசன் கடைகளில் பெரிய கேன்களில் பிடித்து மண்ணெண்ணெயை விற்பனை செய்வது போல் இந்த களைகொல்லியை விற்பனை செய்யும் காலம் எல்லாம் இருந்தது.சில களைகளுக்கு எதிர்ப்பு தன்மை வந்து விட்டதாகவும், சில உடல் நல தீங்குகள் ஏற்படும் என்றும் பேச்சுகள் அடிபடுகின்றன. இருந்தாலும் தற்போது உபயோகத்தில் உள்ள களை கொல்லிகளில் மிக பிரபலமானவற்றில் ஒன்று இது என்றால் அது மிகையாகாது.

இந்த களைகொல்லியை அடித்தால் வளர்ந்த நிலையில் உள்ள களை செடியுடன் பயிரையும் அழித்துவிடும் தன்மையுள்ளது.எனவே பயிரை விளைவிக்கும் முன் தண்ணீர் விட்டு களையை வளர செய்து இந்த களை கொல்லியை அடித்து களைகளை அழிக்க முடியும். ஆனால் வளர்ந்த நிலையில் உள்ள பயிர் இருக்கும் போது அதனுடன் வளர்ந்த களையை அழிக்க இதை பயன் படுத்த முடியாது.இதற்காக மாண்சான்டோ நிறுவனம் புதிய வகை ஜீன் மாற்றம் செய்ய பட்ட விதைகளை அறிமுகபடுத்தியது. அந்த விதைகள் ரவுண்ட் அப் களைகொல்லிகளை தாங்கி வளரும் தன்மை கொண்டது. எனவே பயிர் வளரும் போதும் இந்த களைகொல்லியை தெளித்தால் பயிர் உயிரோடு இருக்கும் ஆனால் பயிரின் ஊடே வளரும் களை அழிந்து விடும்.

இதனால் உலகளவில் விவசாயிகளிடம் இந்த தொழில்நுட்பம் பிரபலமடைந்து இருந்தது. மான்சான்டோ மற்றுமல்லாது பிற விதை நிறுவனங்களும் தங்களது விதைகளில் ரவுண்ட் அப் எதிர்ப்பு ஜீனை இணைத்து விற்பனை செய்தார்கள். இதனால் மான்சான்டோவை பொருத்த வரையில் பிற விதை நிறுவனங்களிடமிருந்த ராயல்டியாக இந்த தொழில்நுட்பத்தை பயன் படுத்த பணமும், இதனால் ரவுண்ட் அப் களைகொல்லியின் விற்பனை ஏற்றமும் கிடைத்தது. பிற விதை நிறுவனங்கள் அதிக விளைச்சளை தரும் தங்களது விதைகளை உபயோகபடுத்தும் போது களை கட்டுபாட்டுக்கான எளிய வழியாக கூறி தனது நிறுவன விதைகளை விற்றன. விவசாயிகளை பொருத்தவரை விளைச்சளும் களை கட்டுபாட்டிற்கான ஒரு தீர்வாகவும் இது இருந்தது.

உலகை அதிர வைத்த ஆராய்ச்சி

அமெரிக்கா மற்றும் பல நாடுகளில் உற்பத்தியாகும் சோளத்தில் பெரும் பகுதி இந்த தொழில்நுட்பத்தில் வளர்ந்ததே. இந்த வகை சோளம் மற்றும் சோளத்திலிருந்து தயாரிக்க படும் உணவு பொருட்களை சில வருடங்களாக மக்கள் உண்டு வருகின்றனர்.2012ம் ஆண்டு நவம்பர் மாதம்  The Journal of Food and Chemical Toxicology  என்ற ஆராய்ச்சி பத்திரிக்கையில் பிரான்சை சேர்ந்த செராலினி என்ற அறிஞரது ஆராய்ச்சி கட்டுரை அறிவியல் உலகத்தை அதிர வைத்தது.அவரது ஆராய்ச்சியின் படி ரவுண்ட் அப் ஜீன் மாற்றம் செய்ய பட்ட சோளம் எலிகளுக்கு பல்வேறு சுகாதார  கேட்டினை ஏற்படுத்துவதுடன் கேன்சர் கூட ஏற்படுத்தும் தன்மையுடையது. இது 2007ம் ஆண்டு ஜப்பான் நாட்டின் Department of Environmental Health and Toxicology செய்த ஆராய்ச்சிக்கும் 2012ம் ஆண்டு University of Nottingham செய்த ஆராய்ச்சியின் முடிவுக்கும் எதிர்மறையாக இருந்தது.

இந்த ஆராய்ச்சி பற்றி கூறிய செரிலினி, ஜீன் மாற்றம் செய்ய பட்ட சோளத்தை ஒரு வருடத்துக்கு மேலாக எலியை சாப்பிட வைத்தால் தான் இந்த தீங்கு ஏற்படும் என்றும் பெரும்பாலான ஆராய்ச்சிகள் குறைந்த கால அளவிலேயே செய்து முடிக்க படுவதாகவும் அதனால் இந்த தீய விளைவை கண்டு பிடிக்க முடியாது என்றும்  கூறினார்.

இந்த ஆராய்ச்சி முடிவு உலகளவில் பெரும் அதிர்வலையை ஏற்படுத்தியது. பிரான்சு அதிபர் ஐரோப்பிய அளவிலான தடையை NK603 என்ற சோள வகைக்கு ஏற்படுத்த வேண்டும் என்றார்.ரஸ்யா இந்த வகை பயிரை இறக்குமதி செய்ய தடை விதித்தது. கென்யா மரபணு மாற்ற பயிர்களுக்கு தடை விதித்தது.பொதுவாக ஐரோப்பிய கம்பெனிகள் அதிக அளவில் பூச்சு மருந்து வேதி பொருட்களையும், அமெரிக்க கம்பெனிகள் மரபணு மாற்ற விதைகளையும் உற்பத்தி செய்வதால் ஐரோப்பிய நாடுகளிடம் மரபணு மாற்ற விதைகளுக்கு எதிர்ப்பு இருப்பதாக பெரும் பாலானோரால் நம்ப படுகிறது. இந்த ஆராய்ச்சி முடிவு ஐரோப்பாவில் மரபணு மாற்ற பயிர்களுக்கு எதிரான எதிர்ப்பை அதிக படுத்தியது.

ஆராய்ச்சி முடிவை திரும்ப பெற்ற பத்திரிக்கை

கடந்த நவம்பர் மாதம் 29ம் தேதி இந்த ஆராய்ச்சி கட்டுரையை The Journal of Food and Chemical Toxicology  திரும்ப பெற்று  கொண்டது அனைவருக்கும் பெரும் ஆச்சர்யத்தை ஏற்படுத்தியது.இந்த ஆராய்ச்சிக்கு பயன் படுத்த பட்ட எலிகளுக்கு கான்சர் பெரும் தன்மை அதிகமாக இயல்பிலேயே இருப்பதாகவும், இந்த ஆராய்ச்சியில் பயன் படுத்த பட்ட உணவை உட்கொண்டதால் தான் கான்சர் ஏற்பட்டது என்று மதிப்பிட சரியான புள்ளியியல் கோட்பாடுகளை பயன் படுத்த படவில்லை என்று காரணம் கூறியது. அதே போல் ஆராய்ச்சியாளர் எவ்வாறு மரபணு மாற்ற பயிர் கான்சரை ஏற்படுத்தும் என்று ஆராய்ச்சி பூர்வமாக விளக்க வில்லை என்றும் கூறியது. இந்த ஆராய்ச்சி கட்டுரையை திரும்ப பெற்றதனால் மரபணு மாற்ற பயிருக்கு எதிரான உடல்நல கேட்டினை ஏற்படுத்தும் ஆராய்ச்சி முடிவுகள்  மிக பெரிய அராய்ச்சி புத்தகங்களில் இல்லாமல் போனது.

இந்த ஆராய்ச்சிக்கு ஆதரவாக பல ஐரோப்பிய ஆராய்ச்சியாளர்களும், மரபணு மாற்ற பயிருக்கு எதிரானவர்களும் உள்ளனர். இந்த ஆராய்ச்சி வெளி வந்த ஆறு மாதம் கழித்து, அந்த ஆராய்ச்சி பத்திரிக்கை Associate Editor for Biotechnology என்ற பதவியை ஏற்படுத்தி அந்த பதவிக்கு மான்சான்டோவின் முன்னாள் பணியாளரான Richard E. Goodman என்பவரை நியமித்தது அனைவரிடமும் ஒரு கேள்விகுறியை ஏற்படுத்தியது.

வளர்ந்து வரும் மக்கள் தொகையும், குறைந்து வரும் விவசாய தொழிலாளர்களும், குறைந்து வரும் விவசாய நில பரப்பும் நவீன வேளாண் தொழில்நுட்பத்தை நோக்கி இட்டு செல்கின்றன. மேலை நாடுகளில் சென்ற நூற்றண்டுகளில்  இருந்தது போல்  அடிமை முறை கொண்ட மலிவான தொழிலாளர்களோ, இந்தியாவில் இருந்தது போல் வர்ணாஸ்ரம முறைபடி சொந்த மக்களையே  அடிமையாக வைத்து மலிவான கூலி தொழிலாளர்களாக உபயோக படுத்தி அதிக தொழிலாளர்களை கொண்ட விவசாயத்தை செய்வது தற்போது வாய்ப்பில்லை. அதே போல் குறைந்த நில பரப்பில் தொழில்நுட்பம் கொண்டு உற்பத்தி திறனை அதிக படுத்தினால் தான் அனைவருக்கும் கட்டுபடியாகும் விலையில் உணவு பொருட்களை உற்பத்தி செய்ய முடியும். மேலை நாடுகளில் இருப்பது போல் இயற்கை விவசாயத்தில் இரு மடங்கு விலையில் உணவு பொருட்களை உற்பத்தி செய்து வசதி வாய்ப்புள்ளவர்களுக்கு மட்டும்  கொடுத்தால் கூட கோடி கணக்கான ஏழை மக்களுக்கு குறைந்த விலையில் உணவு உற்பத்தியை தொழில் நுட்பம் மூலம் உற்பத்தி செய்யத்தான் வேண்டும்.

ஆனால் இது போன்ற சுகாதார ஆபத்து இருக்குமா அல்லது இல்லையா என்பது போன்ற ஆராய்ச்சிகளை ஒரு சில வருடங்கள் பல்வேறு நாடுகளில் கூட்டாக யாருடைய குறுக்கீடும் இல்லாமல் நடு நிலமையுடன் செய்வது அவசியம்.அப்போது தான் மக்களும் பயமின்றி இந்த தொழில்நுட்பத்தை பயன் படுத்துவர். நடு நிலமையிலான பல்வேறு ஆராய்ச்சிகளால் இந்த தொழில்நுட்பத்தின் நம்பகத்தன்மை உறுதி செய்ய பட்டால் இந்த ஆராய்ச்சியின் பயன் அனைத்து பயிர்களுக்கும் அனைத்து மக்களுக்கும் சென்றடையும். அதே சமயம் மிக பெரிய சுகாதார ஆபத்து இருக்குமானால் ஆரம்பத்திலேயே அதற்கு ஒரு மாற்று முறை  நோக்கி ஆராய்ச்சியை கவனம் செலுத்தலாம்.

1940களில் பூச்சு கொல்லியாக அறிமுகபடுத்த பட்ட DDT,  இயற்கை மற்றும் மனித சுகாதாரத்துக்கு ஏற்படுத்தும் சீர்கேட்டை பற்றி ராச்சல் கார்ல்சன் என்ற அறிஞ்சர் 1962ல் மவுன வசந்தம் என்ற புத்தகம் மூலம் வெளி படுத்தினார்.அவருக்கு எதிராகவும் பெரும் அவதூறுகள் வெளியிட பட்டன.1972ல் அவரது கருத்தில்  உண்மை இருப்பதை அறிந்து DDT விவசாய உபயோகத்துக்கு தடை செய்ய பட்டது.அதே நிலை தற்போதைய மரபணு மாற்ற ஆராய்ச்சிக்கும் வந்து விட கூடாது.

மஞசத்தூளை கேப்சூயூலில் சாப்பிடும் அமெரிக்கர்கள்!

மஞ்சளின் மருத்துவ குணத்தை இந்தியர்கள் பல நூற்றாண்டுக்கு முன்பே கண்டறிந்து விட்டனர். தமிழர்களின் உணவு பழக்கவழக்கங்களில் மஞ்சள் ஒரு முக்கிய பங்கை ஆற்றி வருகிறது. உணவோடு உட்கொள்வது மட்டும் அல்லாமல் பெண்கள் உடம்பின் மேல் பூசி குளிக்கவும் பல காலமாக பயன் படுத்துகிறார்கள்.மஞ்சள் பற்றிய குறிப்புகள் சங்கத்தமிழ் இலக்கியங்களிலேயே வந்துள்ளது குறிப்பிட தக்கது.

குஞ்சி யழகும் கொடுந்தானைக் கோட்டழகும்

மஞ்சள் அழகும் அழகல்ல - நெஞ்சத்து

நல்லம்யாம் என்னும் நடுவு நிலைமையால்

கல்வி அழகே அழகு.  - நாலடியார்

இன்றைய விஞ்ஞானமும் மஞ்சளுக்கு புற்று நோய், நீரழிவு நோய், மூட்டு வலி  போன்ற நோய்களுக்கு நோய் எதிர்ப்பு தன்மையும் , கிருமி நாசினி தன்மையும் இருப்பதாக தெரிவிக்கிறது,

சமீபத்தில் வால்மார்ட் சென்ற போது  Food Supplement பகுதியில் இருந்த ஒரு மருந்து என் கவனத்தை கவர்ந்தது. அது வேறொன்றும் இல்லை. நம்மூர் மஞ்சத்தூள் தான். மஞ்சத்தூளை 500 மில்லிகிராம் அளவு சிறு காப்சூல்களில் அடைத்து விற்கிறார்கள். தினமும் ஒரு காப்சூல் சாப்பிட வேண்டுமாம்.

லேபிலில் தவறாமல்  மஞ்சளின் உபயோகத்தை இந்தியாவில் பல காலமாக உபயோகிப்பது பற்றி தெரிவிக்கபட்டிருந்தது.

சில வருடங்களுக்கு முன் மஞ்சளை காப்புரிமை பெற்று தனியுடமை கொண்டாட சிலர் முயன்றதாக குற்றசாட்டு வைக்க பட்டது. அது போல் இல்லாமல் உலக மக்கள் அனைவருக்கும் நம் முன்னோர்களின் கண்டுபிடிப்பு தடையின்றி சென்றடைந்து பயனுள்ளதாக இருந்தால் மகிழ்ச்சியே!

BT பருத்தியும் தமிழகமும்

   கடந்த சில வருடங்களாக ஊடகங்களை தொடர்ந்து படித்து வருபவர்களுக்கு மான்சான்டோவின் மரபணு மாற்ற பருத்தியை எதிர்த்து இந்தியாவில் முக்கியமாக தமிழகத்தில் விவசாயிகள் மிக பெரிய அளவில் எதிர்த்து அதை தமிழகத்திலிருந்தே துரத்தி அடித்த செய்தி தெரிந்திருக்கும். இந்த மரபணு மாற்ற பருத்திக்கு எதிராக தினமும் ஊடகங்களிலும் செய்தி வருவது வாடிக்கையாக உள்ளது.

     இந்த முறை இந்தியா சென்ற போது மரபணு பருத்தியின் எச்சங்கள் எங்காவது தென் படுகிறதா என்று எட்டி பார்க்கலாம் என பருத்தி நிறைய வளரும் ஆத்தூர் பக்கம் போய் பார்த்தேன்ஆத்தூரில் உள்ள பிரபல வேளாண் இடுபொருள் கடைக்கு சென்றிறுந்தேன். அந்த கடை நிறுவனரிடம் இப்பெல்லாம் இந்த பக்கம் எந்த பருத்தி அதிகம் பயிரிடுகிறார்கள் என்று கேட்டேன்? ஒரெ ஒரு ரகம் மட்டும் எல்லாம் போடுறதில்லை பல வகை ரகங்கள் போடுகிறார்கள் என்றார். அப்பாடா! மான்சான்டோவின் பருத்தி இன்னும் மோனோபொலி ஆகவில்லை என்று பெருமூச்சு விட்டேன்..இதோ இங்க இருக்குற ரகங்கள் தான் பெரும்பான்மையாக பயிரிடுகிறார்கள் என்று ஒரு அடுக்கை காண்பித்தார்.அங்கு பல கம்பெனிகளின் விதைகள் குவிக்க பட்டிருந்தது.அங்கு இருந்த விதைகளின் பெரும் பகுதி இந்திய கம்பெனிகளுடையதாக இருந்தது.

     ஒவ்வொரு விதை பாக்கெட்டையும் எடுத்து பார்த்த போது மிக பெரிய ஆச்சர்யம் ஏற்பட்டது. ஆச்சர்யம் என்ன என்றால் அனைத்து விதைகளும் மிக பெரிய அளவில் தங்களை விளம்பர படுத்தி இருந்தது அந்த விதைகளில் இருந்த cry ஜீன் எனப்படும் மரபு பொருள் பற்றி தான். cry ஜீன் என்ற பெயர் எங்கோ கேட்டது போல் இல்லை?இது வேறொன்றுமில்லை. மான்சாண்டோ தனது மரபணு மாற்ற பருத்தியில்  இருப்பதாக கூற பட்டுள்ள பூச்சு கொள்ளியை உருவாக்கும் மரபு பொருள் தான்.மரபணு மாற்ற பருத்தி வந்தால் இந்தியாவில் மான்சாண்டோ தவிர வேறெந்த பருத்தி விதையும் இருக்காது என்றார்களே? தற்போது பல கம்பெனிகளும் இருக்கிறதே என்ற குழப்பம் பலருக்கு வரலாம்.பெரும்பாலானவர்கள் நினைப்பது போல் மான்சான்டோ தனது பருத்தி விதையை மட்டும் கொண்டு ஒட்டு மொத்த இந்திய மார்கெட்டையும் கை பெற்றவில்லை. ஆனால் அதன் விற்பனை யுக்தியே வேறு.அது பற்றி அறிய கொஞ்சம் விவசாய அறிவியல் பற்றியும் பின் சென்று பார்ப்போம்.

     ஆதி மனிதன் நாடோடியாக திரிந்து கொண்டிருந்த போது ,போகும் இடத்தில் தனக்கு கிடைக்கும் காய் கனிகளையும் மாமிசத்தையும் உண்டு வாழ்ந்தான்.அதன் பிறகு ஒரு இடத்தில் இயற்கையாக இருந்த மரம் மற்றும் பிற செடிகளை அழித்து  தொடர்ந்து பயிரிட தொடங்கினான். இந்த இயற்கைக்கு மாறாக செயற்கையாக செய்யும் செயலே விவசாயம் ஆனது. ஆற்றங்கரை நாகரீகங்கள் தொடங்கிய போது ஏற்பட்ட நகரமயமாதலின் அடிப்படையே  இந்த செயற்கையான விவசாயம் தான். அதாவது நகரத்தில் விவசாயம் அல்லாத தொழிலில் ஈடு பட்டவரக்ளுக்கு கிராமங்களில் இருந்து பெரிய அளவில் உணவு பொருட்களை விவசாயம் மூலம் கொடுக்க முடிந்தது. மனிதனும் நீண்ட நாள் சேமிப்புக்கு ஏற்ற தானியம் மற்றும் தனக்கு தேவையான காய் கறிகளை அந்தந்த இடங்களில் இருக்கும் தாவரவகைகளை அழித்து பயிரிட தொடங்கினான்.

     கடந்த சில நூற்றாண்டுகள் வரை போர், நோய், பஞ்சம் போன்றவற்றால் மக்கள் தொகை பெருக்கம் ஓரளவு கட்டுபடுத்த  பட்டு வந்தது.கடந்த சில நூற்றாண்டுகளில் ஏற்பட்ட மருத்துவ வசதி காரணமாக  மக்கள் பெருக்கம் கட்டு கடங்காமல் போனது.பெருகி வரும் மக்கள் தொகைக்கு ஈடாகவும், தொழில் நுட்ப வளர்ச்சி காரணமாகவும் மனிதன் அளவுக்கு மீறி இயற்கை வளத்தை உபயோகிக்க ஆரம்பித்தான்.

     பெருகி வரும் மக்களின் பசியை போக்க உற்பத்தியை பெருக்க வேண்டியது அவசியமானது. அதற்கு  விளைநிலங்களின் பரப்பை அதிகரித்து உற்பத்தியை அதிகரித்தனர். ஆனால் ஓரளவுக்கு பின் புதிய விலைநிலங்கள் கிடைப்பது அரிதானவுடன்  உற்பத்தி திறனை அதிகரிக்க வேண்டியதின் அவசியம் அதிகரித்தது.அதற்கு விவசாய துறை மற்றும் உயிரியல் துறைகளில் மாபெரும் ஆராய்ச்சிகள் நடந்தன.பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் கிரிகர் மெண்டல் என்னும் துறவி பெற்றோர்களிடம் இருந்து எவ்வாறு குழந்தைகளுக்கு பண்புகள் கடத்தபடுகிறது என்று பட்டணி செடியில் ஆய்வு செய்து கண்டறிந்தார்.இரு வேறு பண்புடைய செடிகளை மகரந்த சேர்க்கை செய்து நமக்கு தேவையான பண்புகளை பெரும்பான்மையாக கொண்ட செடிகளை உருவாக்க பயிர் பெருக்க அறிவியல்(Plant Breeding)பெருமளவில் வளர்ந்தது.

  டீ-ஜீ-வோ-ஜென் என்ற நெல் பயிரில் இருந்த குட்டையாக வளர செய்யும் மரபு பொருளை கொண்டும் Norin 10 என்னும் கோதுமை வகை கொண்டும் பசுமை புரட்சியை உருவாக்கி பட்டினியிலிருந்து 1970 களில் இந்தியாவை காத்தனர். இந்த டீ-ஜீ-வோ-ஜென் என்ற நெற் பயிரை பிற தேவையான பண்புகளை கொண்ட நெற் பயிர்களுடன் கலப்பினம் செய்து பல நூறு வகையான நெற்பயிற்கள் உருவாக்கபட்டன.பெரும்பாலான ஆராய்ச்சிகள் அரசு மற்றும் சர்வதேச ஆராய்ச்சி நிலையங்களில் தான் நடைபெற்றது. எனவே அதன் கண்டு பிடிப்புகளுக்கு விவசாயிகள்பணம் கொடுக்க தேவை இல்லை.

உயிர் தொழில்நுட்பவியலில் ஏற்பட்ட ஆராய்ச்சியின் பயனாக பண்புகளை நிர்ணயிக்கும் மரபு பொருளை (gene) ஆராய்ச்சி கூடத்தில் தனியே பிரித்தெடுத்து அதனை மற்றொரு உயிரிக்குள் செலுத்தி புதிய பண்புகளை மற்றொரு உயிரியில் வெளி படுத்த முடிந்தது.1970களில் மரபு பொருளான ஜீனை ஒரு பாக்டீரியாவிலிருந்து மற்றொரு பாக்டீரியாவுக்கு மாற்றி முதல் காப்புரிமையை இந்திய விஞ்ஞானி ஆனந்த சக்ரவர்த்தி GE கம்பெனியில் வேலை செய்யும் போது பெற்றார்.  .இந்த தொழில்நுட்பம் எந்த உயிரியின் பண்பையும் எந்த உயிரியிலும் வெளிபடுத்த கூடிய அளவிற்கான ஆராய்ச்சிக்கு இட்டு சென்றது..முக்கியமாக நுண்ணியிரியில் உள்ள பண்புகளை தாவரத்துக்கு கொண்டு செல்ல முடிந்தது.

   பணபயிற்களில் முக்கிய ஒன்றாக இருப்பது பருத்தியாகும். நல்ல விளைச்சல் இருந்து, மார்கெட்டிலும் நல்ல விலை இருக்கும் போது பருத்தி விவசாயிகளுக்கு கிடைக்கும் லாபமும் அதிகம். பருத்தியை தாக்கும் பூச்சுகளில் முக்கியமானது காய்புழு(Helicoverpa armigera) ஆகும். இதை கட்டுபடுத்த விவசாயிகள் பல வகையான பூச்சி மருந்தை பல முறை அடிப்பர்.இதற்காக ஏக்கருக்கு பல ஆயிரம் செலவாகும். பூச்சி மருந்தின் பயன் அதிகமாக, அதிகமாக பூச்சிகளின் நோயெதிர்ப்பு தன்மையும் அதிகமானது. அதற்கு ஈடாக புதிய வகை பூச்சிகொள்ளி மருந்துகள் அறிமுகமாகி கொண்டே இருந்தன.விவசாய இடு பொருட்களின் செலவு அதிகமானதால் வறட்சி காலங்களில் விளைச்சல் குறைந்தாலோ, பூச்சிகள் கட்டு படுத்த முடியாத அளவு சென்றாலோ விவசாயிகளின் கடன் சுமை அதிகமாகி தற்கொலை வரை இட்டு சென்றது.

  Bacillus thuringiensis என்ற நுண்ணுயிரி பருத்தியை அழிக்கும் காய்புழுவுக்கு நோயை ஏற்படுத்தி கொல்ல கூடிய தன்மையை கொண்டிருந்தது. அது புழுவை எவ்வாறு கொல்கிறது என்று ஆராய்ந்த போது அது சுரக்கும் ஒருவகை புரதம் தான் புழுவின் சாவுக்கு காரணம் என்று தெரிந்தது. அந்த நுண்ணியிரி சுரக்கும் புரதம் கார தன்மையுள்ள புழுக்களின் இரைப்பையில் அதுவும் குறிப்பிட்ட இரைப்பை உட்சுவர் கொண்ட புழுக்களின் மீது மட்டும் தீங்கை விளைவிக்க கூடியது. அந்த நுண்ணியிரியை கொண்டு இயற்கையான
உயிரியல் முறையில் பூச்சியை கட்டு படுத்தும் முறை பல வருடங்கள் கடை பிடிக்கபட்டன. முன் கூறிய படி உயிர் தொழில் நுட்ப ஆராய்ச்சியில் ஏற்பட்ட முன்னேற்றம் காரணமாக நுண்ணியிரியில் புழு கொல்லி புரதத்தை உற்பத்தி செய்யும் மரபு பொருள் கண்டுபிடிக்க பட்டு அந்த மரபு பொருளை பருத்தி செடியில் புகுத்தி விட்டனர்.அதன் விளைவாக மரபணு மாற்ற பட்ட பருத்தியை உண்ணும் புழுக்கள் இறந்துவிடும்.இந்த தொழில்நுட்பத்தை உருவாக்கிய மான்சாண்டோ நிறுவனத்திடம்  தான் இந்த பண்புகளை உடைய விதையை வாங்க வேண்டும்.இத்துடன் இந்த பிளாஷ் பேக் முடிவடைகிறது.


மான்சான்டோ - பருத்தி - cry ஜீன்

பொதுவாக ஊடகங்களில் வரும் செய்தியை படிப்பவர்கள் மனதில் மான்சான்டோவின் இந்த தொழில்நுட்பம் மூலம் ஒட்டு மொத்த பருத்தி விதை உற்பத்தியின் மோனோபோலி ஆக மான்சான்டோ ஆகி விடக்கூடைய அபாயம் உள்ளது என்ற பயம் இருக்கும்.அதாவது
மரபணு மாற்ற பட்ட பருத்தியை விற்பதன் மூலம் பிற பருத்தி ரகங்கள் எல்லாம் அழிந்து மான்சான்டோவின் பருத்தி விதை மட்டும்பிற்காலத்தில்  இருக்கும் என்று எண்ண தோன்றும்.ஆனால் உண்மை அதுவல்ல.

     மான்சான்டோ பிடி புரத பொருளை உருவாக்கும் மரபு பொருளை பயிரில் உபயோக படுத்துவதை காப்புரிமை செய்துள்ளது. மான்சான்டோ தனது பருத்தி விதையில் பிடி மரபணு மாற்ற பருத்தியை விற்றாலும் அது பிற நிறுவனங்களின் விதைகளிலும் அந்த மரபணுவை உபயோகிக்க அனுமதிக்கிறது. ஆனால் அதை உபயோகபடுத்தும் விதை நிறுவனங்கள் மான்சான்டோவிற்கு ராயல்டி பணத்தை கொடுத்து விட வேண்டும்.(இதுவே மிக பெரிய லாபகரமான வியாபாரம்! கண்டுபிடிப்பு செலவு தவிர வேறு செலவு இல்லாமல் தொடர்ச்சியாக வருமானம் வந்து கொண்டு இருக்கும்). பிற
நிறுவனங்களை பொருத்தவரையில் அவர்களிடம் நல்ல விளைச்சல் தருவதோடு வேறு  பல நல்ல பண்புகளை கொடுக்கும் விதை ரகங்கள் உள்ளன. அவர்கள் உண்மையிலேயே  பிடி  மரபணுவுக்கு நல்ல பூச்சு கொல்லி தன்மை  இருக்கும் வரை அவர்களது ரகங்களில் மான்சான்டோவின் மரபணு பொருளை இணைத்து விற்பார்கள். விதையின்  விலையின் ஒரு பங்கை  மான்சான்டோ நிறுவனத்துக்கு கொடுப்பார்கள்.

   ஆத்தூரில் உள்ள கடையில் விற்பனைக்கு வைத்திருந்த பருத்தி விதைகளில் பெரும்பான்மையான விதைகள் இது போல் பல் வேறு நிறுவனக்கள் மார்கெட்டில் பெயர் போன தங்களது விதைகளில் மான்சான்டோவின் மரபணு பொருட்களை இனைத்து விற்பனை செய்யும் விதைகள் தான்.  இந்த கம்பெனிகளின் வரிசையில் மக்களுக்கு பரிட்சமான ராசி, மகிக்கோ என அனைத்து நிறுவனங்களும் உள்ளன.

    பொதுவாக ஊடகங்களில் வரும் செய்திகள் அனைத்தும் மரபணு மாற்ற தொழில் நுட்பத்துக்கு எதிரானதாகவே இருக்கும். மரபணு மாற்ற தொழில் நுட்பத்தின் தீமைகளை பற்றி விலாவாரியாக எழுதி விட்டன. ஆனால்  நாட்டில் சாதாரண விவசாயிகளின் மனோநிலை  என்ன? இன்றைய சந்தையில் இந்த தொழில்நுட்பத்தின் உண்மையான நிலவரம் என்ன என்று அறிய ஆவல் எனக்கு நிறையவே இருந்தது. அப்போது அந்த கடையின் உரிமையாளர், கடைக்கு வந்திருந்த சில விவசாயிகள் மற்றும் அப்போது அங்கிருந்த வேளாண் அறிஞர் என  அனைவரிடமும் உரையாட வாய்ப்பு கிடைத்தது. அந்த உரையாடலின் ஒரு பகுதியை இங்கு பகிர்கிறேன்.

    தமிழகத்தில் பிடி காட்டனை விவசாயிகள் எதிர்த்து ஒட்டு மொத்தமாக விரட்டி விட்டார்களே உண்மைதானே?

    பெரும்பான்மையான விவசாயிகள் தற்போது வாங்குவது பிடி மரபணு மாற்றபட்ட விதைகளை தான். அதனால் மார்கெட்டில் இருக்கும் மிக முக்கிய நிறுவனங்கள் அனைத்தும் தங்களது விதையில்  பிடி ஜீனை பொருத்தி விற்று வருகிறார்கள்.வேண்டுமென்றால் இங்கு  அடுக்கியிருக்கும் விதைகளை எடுத்து பார்த்து கொள்ளுங்கள். விற்பனையான விதைகள்  அளவு வேண்டுமானாலும் பார்த்து கொள்ளுங்கள்.

பிடி பருத்தி வாங்கிய விவசாயிகள் பிற மாநிலங்களில் தற்கொலை செய்து கொள்வதாக செய்தி வருகிறதே? உண்மையிலேயே பிடி பருத்தியினால் லாபம் உள்ளதா? அல்லது மருந்து கம்பெனி மற்றும் அரசாங்கத்தின் அச்சுறுத்தலுக்கு பயந்து வாங்குகிறீர்களா?


அரசாங்கமோ அல்லது மருந்து கம்பெனிகளோ யார் எங்களை அச்சுறுத்த?. கடன் வாங்கி எங்களது சொந்த முயற்சியில் செலவு செய்து விவசாயம் செய்கிறோம். நஷ்டம் வந்தால் பாதிக்கபட போவது  எங்க குடும்பம் தான். எனவே எங்களுக்கு எது சரி என படுகிறதோ, எது  லாபாமாக இருக்கிறதோ அதை நாங்கள் கடை பிடிப்போம்.முன்பெல்லாம் காய் புழுவிடமிருந்து பருந்தியை காப்பாற்ற பலமுறை மருந்து அடிப்போம். அதற்கான செலவு பல்லாயிரத்தை தாண்டும். பிடி காட்டனை போடுவதால் உபயோக படுத்தும் மருந்தின் அளவு பல  மடங்கு குறைந்துள்ளது. அது மட்டுமன்றி விளைச்சளும் ஓரளவுக்கு நன்றாக உள்ளாது. அதனால் தான் வாங்குகிறோம்.

மரபணு மாற்ற பருத்தி விதையின் விலை அதிகம் என்கிறார்களே அது உண்மையா?

உண்மை தான். ஒரு 500 ரூபாய் அதிகம் கொடுத்தாலும் , அது பூச்சு கொல்லி மருந்தின் செலவில் பல ஆயிரம் குறைகிறது. அதனால் விதைக்கு செய்யும் அதிக  செலவு குறிப்பிட தகுந்த அளவில் தெரிவதில்லை.

அப்ப மரபணு மாற்ற விதை உபயோக படுத்துவதால் பூச்சி தாக்குதலே இல்லாமல் பூச்சு மருந்தே தெளிப்பதில்லை என்று கூறுகிறீர்களா?

உண்மை அதுவல்ல. பருத்தியை தாக்கும் முக்கிய பூச்சியான காய்புழுவின் தாக்குதல் குறைந்து விட்டது. ஆனால் பருத்தி இலையை தாக்கும் சாறுண்ணி பூச்சிகளின் தாக்குதல் அதிகமாகவே உள்ளது. அதற்கு பூச்சு கொல்லி மருந்தை உபயோக படுத்த வேண்டியுள்ளது.  ஆனால் இப்ப்பொதெல்லாம் முன்பு போல் மிக அதிக அளவில் பூச்சி மருந்து அடிக்க  தேவை இல்லை.

மரபணு மாற்ற விதைகளால்  மனிதர்களின் உடல் நலத்திற்கு மிக பெரிய அளவில் பாதிப்பு ஏற்படும் என்கிறார்களே? அதை பற்றியெல்லாம் கவலை இல்லையா?

கடந்த பத்தாண்டுகளுக்கு மேலாக அமெரிக்காவில் உற்பத்தியாகும் சோயா, மக்காசோளம் போன்றவற்றில் பெரும்பான்மையான பகுதி மரபணு மாற்ற விதைகளை உபயோகபடுத்தி பயிராகிறது. அதை உட்கொள்ளும் அமெரிக்கர்களுக்கும், அந்த பொருட்கள் ஏற்றுமதியாகி  செல்லும் பிற நாடுகளில் உள்ளவர்களுக்கும் எதுவும் ஏற்படுவதில்லை. அதை விடுங்கள், அங்கு உற்பத்தியாகும் பொருட்களை வைத்து தான் food preservative மற்றும் packed foods போன்ற  பலவற்றை தயாரிக்கிறார்கள் அதை நாம் அனைவரும்  உண்டு கொண்டு தான் உள்ளோம்.  என்ன ஆயிற்று?

பிடி பருத்தியை உண்டு வாழ கூடிய எதிர்ப்பு தன்மை புழுவிற்கு வந்து விட்டால் பருத்தியையே காக்க முடியாது என்கிறார்களே?

எந்த ஒரு பூச்சியையும் கட்டு படுத்த பல வகையிலான பூச்சி கொல்லிகள் உள்ளன. ஒவ்வொரு பூச்சி கொல்லியும் வெவ்வேறு வகையில் பூச்சிகளின்  உயிர்வேதியல் பாதைகளில் குறுக்கீடு செய்து பூச்சிகளை கொல்கின்றன. முன்பெல்லாம் ஒரு பூச்சு கொல்லியை  தொடர்ந்து உபயோகிக்கும் போது, சில ஆண்டுகளில் அந்த பூச்சுகளுக்கு அந்த பூச்சு கொல்லியிலிருந்து எதிர்ப்பு தன்மை அடைந்தவுடன் வேறு பூச்சுகொல்லியை உபயோகிக்க ஆரம்பிப்போம். அது போல பிடி பருத்தியின் பூச்சி எதிர்ப்பு தன்மை குறைந்தால் அதை  உபயோக படுத்துவதை நிறுத்தி விடுவோம். வேறு பூச்சு கொல்லியை பார்த்து போக வேண்டியது தான்.

இது இயற்கைக்கு எதிரான தொழில்நுட்பம் என்கிறார்களே?

உங்களுக்கு உடம்புக்கு நோய் வந்தால் நீங்கள் வாங்கும் மருந்தின் பல, இதே மரபணு மாற்ற தொழில்நுட்பத்தின் மூலம் தான் தயாராகிறது. அது இயற்கைக்கு மாறானது என்று ஒதுக்க வேண்டியது தானே. ஒவ்வொரு தொழிலிலும் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி எங்கோ போய்  கொண்டிருக்கிறது. உடுக்கும் உடையிலிருந்து, சுகாதாரம், கட்டிடம், உடை, நுகர் பொருள் என்று அனைத்திலுமே இயற்கைக்கு மாறான தொழில்நுட்பம் தான் பயனாகிறது. அவை அனைத்தும் சுற்றுசூழல் கேட்டை தான் ஏற்படுத்தும். இருந்தும் மக்கள் தொகை வளர்ச்சி,  மனிதனின் quality of life கருத்தில் கொண்டு அனைத்தையும் ஏற்று கொள்கிறோம். ஆனால் அதே தொழில்நுட்பத்தை விவசாயிகள் மட்டும் பயன் படுத்த கூடாது என்று சொன்னால் என்ன நியாயம்?இவ்வளவு பேசும் நீங்கள் இங்கு இயற்கையான மாட்டு  வண்டியில் வருவது தானே? ஏன் புவி வெப்பமாக்கும் காரில் வருகிறீர்கள்?

இந்த பதிவு பத்திரிக்கைகளிலும், Facebookலும் வரும் செய்திகளை தாண்டி தமிழக கிராமங்களில் உண்மையான நிலவரம் எவ்வாறு உள்ளது என்று தெரிந்து கொள்வதற்காக எழுத பட்டது தான்.மற்ற படி பிடி தொழில்நுட்பத்தை பற்றி என்னுடைய ஆதரவோ அல்லது எதிர்ப்பு பதிவோ அல்ல.


பின் குறிப்பு:
 மரபணு மாற்று  தொழில்நுட்பம் பற்றி அறிவியல் ரீதியாகவும், சந்தை படுத்துதல் ரீதியாகவும், நீதி நெறி (ethics) ரீதியாகவும், சுற்றுசூழல் பாதிப்பு ரீதியாகவும், பிற்கால விவசாய தொழிலை உலகளவில் எவ்வாறு பாதிக்க கூடும் என்றும் விரிவான  தொடர்  பதிவை  "நேரம் கிடைக்கும் போது எழுதலாம் " என்று பல மாதங்களாக நினைத்து வருகிறேன். நினைத்து கொண்டே உள்ளேன்!